Bericht:
Op 23-3 kregen wij het slechte nieuws dat ons meisje haar hartje niet meer klopte. Dit bij een zwangerschapstermijn van 38+6.
Onze mooie Nola was zo welkom, maar het mocht niet zo zijn.
Hierna volgde de enorme berg die we moesten beklimmen. Vol emoties en onbegrip, want hoe kan dit?!
Het ziekenhuis boodt ons toen jullie memorybox aan.
Het ene olifantje hebben we aan Levi gegeven en het 2e olifantje is nu bij Nola.
Zo blij met het dekentje, dit paste mooi in haar kistje. Haar oma had dekentjes gehaakt, maar deze waren helaas te groot voor in haar kistje.
Het simpele maar prachtige kaarsje brandt elke dag voor haar.
Het informatieboekje zorgde ervoor dat we samen alvast wat keuzes konden maken voor haar uitvaart.
We lazen dit pas door toen we thuis kwamen, na ons afscheid in het ziekenhuis.
Het was een fijne checklist om te zien of we overal aan gedacht hadden, dit was gelukkig zo dankzij goede begeleiding.
Ook is het enorm fijn om jullie verhaal te mogen lezen wanneer je dit zelf ook mee maakt. Je voelt je dan even niet alleen.
We hebben enorm veel bewondering voor jullie kracht en wat mooi dat Hanne zo voortleeft hierin.
Dankjewel voor alles!